Η επίδειξη ανάρμοστης συμπεριφοράς στο
χώρο εργασίας από τον εργοδότη προς τον εργαζόμενο, συναντάται πλέον συχνά
πολλές επιχειρήσεις. Ενώ ταυτόχρονα, παρατηρείται έντονα το φαινόμενο της
ανάρμοστης συμπεριφοράς μεταξύ προϊσταμένων και υφισταμένων. Η προσβλητική
συμπεριφορά του εργοδότη θίγει την επαγγελματική, ψυχική και ηθική
υπόσταση του εργαζομένου με αποτέλεσμα, σε ακραίες καταστάσεις να οδηγήσει
ακόμη και σε παραίτηση του εργαζομένου.
Παρόλο που στα πλαίσια του διευθυντικού του
δικαιώματoς, ο εργοδότης έχει την εξουσία ελέγχου, επιπλήξεων και παρατηρήσεων προς
τον εργαζόμενο (έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η παραγωγική λειτουργία της
επιχείρησης), είναι απαράδεκτο να υπερβαίνει τα όρια που του θέτει η θέση του,
ασκώντας λεκτική και ψυχολογική βία στον εργαζόμενο. Εάν προκύψει αυτή η
υπόθεση, η συμπεριφορά του εργοδότη υπερβαίνει τα όρια που έχουν τεθεί από το
χώρο εργασίας, και το διευθυντικό δικαίωμα ασκείται καταχρηστικά. Η
οποιαδήποτε συμπεριφορά του εργοδότη που μπορεί να ερμηνευθεί ως προσβολή της
προσωπικότητας του εργαζομένου, ακόμη και αν αυτή δεν αποσκοπεί στον εξαναγκασμό του σε παραίτηση, αλλά υπερβαίνει τα όρια, τότε πρέπει να
λαμβάνονται άμεσα μέτρα, έτσι ώστε να περιορίζεται.
Η προσβλητική συμπεριφορά του εργοδότη είναι
ιδιαίτερα βλαπτική, όταν καθιστά αντικειμενικά αδύνατη την εκπλήρωση των συμβατικών υποχρεώσεων του μισθωτού στα πλαίσια
μίας παραγωγικής συνεργασίας, ή επιφέρει τέτοια ηθική
μείωση, ώστε η παραμονή του εργαζομένου στο χώρο
εργασίας του να καθίσταται αδύνατη ή δυσχερής. Η συμπεριφορά δηλαδή του
εργοδότη, ανεξάρτητα από την ύπαρξη αντίστοιχου δόλου, δύναται να επιδρά σε
τέτοιο βαθμό στον ψυχικό κόσμο του εργαζομένου, ώστε να δημιουργεί γι' αυτόν ένα μη βιώσιμο περιβάλλον εργασίας. Παράλληλα, η
συμπεριφορά αυτή μετατρέπει επί τω χώρο και τους όρους εργασίας του, χωρίς τη
δική του αποδοχή. Η ανάρμοστη συμπεριφορά και ένα καταπιεστικό περιβάλλον
αποτελούν τη συνταγή για την αποτυχία όχι μόνο ενός οργανισμού, αλλά και μιας
κοινωνίας, η ο οποία απέχει κατά πολύ από ένα ανθρωποκεντρικό σύστημα. Το
χρωστάμε στις προηγούμενες γενιές, οι οποίες έδωσαν μάχες και αγώνες για τη
διεκδίκηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δικαιωμάτων των εργαζομένων δεν
μπορούν να μηδενίζονται, ούτε να παραγκωνίζονται με τέτοιο τρόπο.
Πηγή: Απλά Νομικά, 2017
Η επίδειξη ανάρμοστης συμπεριφοράς στο
χώρο εργασίας από τον εργοδότη προς τον εργαζόμενο, συναντάται πλέον συχνά
πολλές επιχειρήσεις. Ενώ ταυτόχρονα, παρατηρείται έντονα το φαινόμενο της
ανάρμοστης συμπεριφοράς μεταξύ προϊσταμένων και υφισταμένων. Η προσβλητική
συμπεριφορά του εργοδότη θίγει την επαγγελματική, ψυχική και ηθική
υπόσταση του εργαζομένου με αποτέλεσμα, σε ακραίες καταστάσεις να οδηγήσει
ακόμη και σε παραίτηση του εργαζομένου.
Παρόλο που στα πλαίσια του διευθυντικού του
δικαιώματoς, ο εργοδότης έχει την εξουσία ελέγχου, επιπλήξεων και παρατηρήσεων προς
τον εργαζόμενο (έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η παραγωγική λειτουργία της
επιχείρησης), είναι απαράδεκτο να υπερβαίνει τα όρια που του θέτει η θέση του,
ασκώντας λεκτική και ψυχολογική βία στον εργαζόμενο. Εάν προκύψει αυτή η
υπόθεση, η συμπεριφορά του εργοδότη υπερβαίνει τα όρια που έχουν τεθεί από το
χώρο εργασίας, και το διευθυντικό δικαίωμα ασκείται καταχρηστικά. Η
οποιαδήποτε συμπεριφορά του εργοδότη που μπορεί να ερμηνευθεί ως προσβολή της
προσωπικότητας του εργαζομένου, ακόμη και αν αυτή δεν αποσκοπεί στον εξαναγκασμό του σε παραίτηση, αλλά υπερβαίνει τα όρια, τότε πρέπει να
λαμβάνονται άμεσα μέτρα, έτσι ώστε να περιορίζεται.
Η προσβλητική συμπεριφορά του εργοδότη είναι
ιδιαίτερα βλαπτική, όταν καθιστά αντικειμενικά αδύνατη την εκπλήρωση των συμβατικών υποχρεώσεων του μισθωτού στα πλαίσια
μίας παραγωγικής συνεργασίας, ή επιφέρει τέτοια ηθική
μείωση, ώστε η παραμονή του εργαζομένου στο χώρο
εργασίας του να καθίσταται αδύνατη ή δυσχερής. Η συμπεριφορά δηλαδή του
εργοδότη, ανεξάρτητα από την ύπαρξη αντίστοιχου δόλου, δύναται να επιδρά σε
τέτοιο βαθμό στον ψυχικό κόσμο του εργαζομένου, ώστε να δημιουργεί γι' αυτόν ένα μη βιώσιμο περιβάλλον εργασίας. Παράλληλα, η
συμπεριφορά αυτή μετατρέπει επί τω χώρο και τους όρους εργασίας του, χωρίς τη
δική του αποδοχή. Η ανάρμοστη συμπεριφορά και ένα καταπιεστικό περιβάλλον
αποτελούν τη συνταγή για την αποτυχία όχι μόνο ενός οργανισμού, αλλά και μιας
κοινωνίας, η ο οποία απέχει κατά πολύ από ένα ανθρωποκεντρικό σύστημα. Το
χρωστάμε στις προηγούμενες γενιές, οι οποίες έδωσαν μάχες και αγώνες για τη
διεκδίκηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δικαιωμάτων των εργαζομένων δεν
μπορούν να μηδενίζονται, ούτε να παραγκωνίζονται με τέτοιο τρόπο.
Πηγή: Απλά Νομικά, 2017

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου